Η Συλλογική Κουζίνα του Στεκιού Μεταναστών, “ElChef”, το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου από τις 10 το πρωί ως τις 5 το απόγευμα  μαγειρεύει στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας, μαζί με τους εργάτες που από τις 31 Οκτωβρίου απεργούν παλεύοντας  για τα δικαιώματά τους και αποκρούοντας τους εκβιασμούς της εργοδοσίας που τους θέλει υπάκουους και με μισθούς πείνας. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας.

Σήμερα μπροστά στα φαινόμενα κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας και όξυνσης της οικονομικής κρίσης και της καταστολής τα δίκτυα αλληλεγγύης είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία. Κανείς μόνος του στην κρίση. Καμιά μόνη της στην κρίση. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Μαζί μας και παράλληλα με το φαγοπότι μας παίζουν μουσική οι Γιάλα και η Ρεμπετική κομπανία

Συλλογική κουζίνα «ElChef»

Στέκι Μεταναστών – Κοινωνικό Κέντρο, Τσαμαδού 13

Η ομάδα moviement του στεκιου προβάλει την κυριακή 4/12 στις 8 την ταινία”Drive” του Nicolas Rinding Refn.

θα σερβιριστεί και Πόπ Κόρν.

Το Στέκι Μεταναστών είναι ένα κοινωνικό κέντρο που εδώ και χρόνια επιχειρεί να συνδυάσει ποικίλες λογικές για την κοινωνική χειραφέτηση με παρεμβάσεις στην καθημερινή ζωή, που γειώνουν τη θεωρία στην πράξη. Με αυτό το σκεπτικό έχουν οργανωθεί ως τώρα και συνεχίζουν να λειτουργούν δωρεάν μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες/τριες, δωρεάν νομική και κοινωνική υποστήριξη σε μετανάστες/τριες και πρόσφυγες, δωρεάν μαθήματα πληροφορικής βασισμένα στη χρήση ελεύθερου λογισμικού, ενώ τα βράδια των καθημερινών και τα Σαββατοκύριακα το καφενείο του Στεκιού αξιοποιείται ως χώρος συνάντησης και επικοινωνίας μεταναστών/τριών αλλά και ανθρώπων που προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα κινημάτων, όπως το αντιρατσιστικό, το οικολογικό, το λεσβιακό/ γκέι/ αμφί/ τρανς/ κουήρ, το φεμινιστικό και το αντικαπιταλιστικό.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ήρθε να προστεθεί και η προσπάθεια για τη συλλογική κουζίνα “ElChef” στο Στέκι κάθε Σάββατο. 4η χρονιά φέτος συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να παρεμβαίνουμε πολιτικά στη καθημερινότητα μας μέσα από τη κουζίνα του στεκιού μεταναστών elche-f!. Δεν αποτελεί “φιλανθρωπική δράση”, ούτε έχει σκοπό να αναπαράγει το γνωστό μοντέλο των ακτιβιστών/τριών που “ξέρουν καλύτερα”, οπότε και “φροντίζουν καλύτερα” για τους/τις “κοινωνικά αποκλεισμένους/ες”. Η ομάδα κουζίνας είναι ανοιχτή και συναντιέται κάθε βδομάδα, για να συζητήσει για πολιτική και μαγειρική, ενώ η προετοιμασία του φαγητού ξεκινά το μεσημέρι του Σαββάτου, με κάθε βοήθεια να είναι ευπρόσδεκτη. Παράλληλα θέλουμε όλοι και όλες που συμμετέχουν να απολαμβάνουν το μαγείρεμα ή έστω το φαγητό, να μπορούν να βρουν μια θέση σε αυτή, να συνδιαμορφώνουν τη καθημερινότητα τους και να τη κάνουν καλύτερη!

Πολύ περισσότερο σήμερα μπροστά στα φαινόμενα κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας και όξυνσης της οικονομικής κρίσης και της καταστολής τα δίκτυα αλληλεγγύης είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία. Ένα τέτοιο αισιοδοξούμε να’ μαστε και εμείς. Με όπλα μας την αντίστασηκαι την αυτοοργάνωση, στέλνουμε και εμείς το μήνυμα: ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ – ΚΑΜΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.

Συλλογική Κουζίνα Στεκιού Μεταναστών ELCHEf (Τσαμαδού 13, Εξάρχεια)

silogikhkouzina@yahoo.gr

Την Τρίτη 25 Γενάρη ξεκινά η πανελλαδική απεργία πείνας 300 μεταναστών/τριών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αιτήματα την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών και τα ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα/υποχρεώσεις με τους έλληνες/ίδες εργαζομένους/ες. H συλλογική κουζίνα “el chef” στο Στέκι Μεταναστών θα υποστηρίξει το εγχείρημα, προσφέροντας τροφή στους/τις μετανάστες/τριες απεργούς τις ημέρες Κυριακή και Δευτέρα, αμέσως πριν την απεργία πείνας.
Το Σάββατο η συλλογική κουζίνα στο Στέκι Μεταναστών δε θα προσφέρει μεσημεριανό φαγητό όπως συνήθως, αλλά θα προετοιμάζει τα υλικά για την επόμενη ημέρα.

Συλλογική κουζίνα “el chef” στο Στέκι Μεταναστών

Το Νοέμβριο του 2009 προχωρήσαμε στην κατάληψη του εγκαταλελειμμένου κτιρίου της Τσαμαδού 15 στα Εξάρχεια. Με αυτή την πολιτική κίνησή μας δώσαμε ζωή σε ένα ρημαγμένο χώρο και επεκτείναμε τις λειτουργίες του Στεκιού Μεταναστών της Τσαμαδού 13. Από την αρχή του εγχειρήματος είχαμε ξεκαθαρίσει ότι θέλουμε έναν ανοιχτό πολιτικοκοινωνικό χώρο, ένα σημείο συνάντησης κοινωνικών αντιστάσεων, ριζοσπαστικών πολιτικών αναζητήσεων, καθώς και πρακτικών που αναδιατάσσουν την καθημερινότητα. Ένα χώρο για το αύριο των αγώνων και το σήμερα των ονείρων.

Από την αρχή επίσης του εγχειρήματος είχαμε ξεκαθαρίσει ότι αυτόν το χώρο θα τον υπερασπιστούμε κόντρα στην τυπική ιδιοκτησία του που τον αφήνει να ερημώνει, αψηφώντας τη διαρκή απειλή για βίαιη έξωση. Το δίκαιό μας, το δημοκρατικό δίκαιο που θεωρεί τη Τσαμαδού 15 «κοινό αγαθό», δηλαδή ένα κοινωνικά χρήσιμο και προσβάσιμο σε όλες και όλους κτίριο, βρίσκεται στον αντίποδα του αυταρχικού γραφειοκρατικού «δικαίου» των κλειστών κτιρίων, των λουκέτων και των αλυσίδων.

Σήμερα, οχτώ μήνες μετά την κατάληψη, το «δίκαιο» των λουκέτων επιχειρεί να ξανακερδίσει το χώρο που έχασε από το δίκαιο των ζωντανών ανθρώπων. Η διοίκηση του Δρομοκαΐτειου, στην ιδιοκτησία της οποίας βρίσκεται το κτίριο, απειλεί με έξωση το Κοινωνικό Κέντρο της Τσαμαδού 15. Η ίδια ακριβώς διοίκηση που άφησε το κτίριο να ρημάξει, που έφαγε αδιαμαρτύρητα ένα μεγαλοπρεπές φέσι 35.000 ευρώ από τον τελευταίο ενοικιαστή, που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για το τι συνέβαινε εκεί μέχρι την ημέρα της κατάληψης, έρχεται τώρα να ζητήσει την έξωση των ενοχλητικών καταληψιών. Προφανώς, η διοίκηση του Δρομοκαΐτειου ενοχλείται από τις επισκευές που κάναμε στο κτίριο, από τα μαθήματα ελληνικών για μετανάστες και τις βιβλιοπαρουσιάσεις που έχουν γίνει εκεί, από τις μουσικές συναυλίες και τις πολιτικές εκδηλώσεις που διαρκώς φιλοξενεί η Τσαμαδού 15. Γι’ αυτό στέλνει δικαστικούς επιμελητές να αλλάξουν τις κλειδαριές και κάνει μηνύσεις σε όσους καταληψίες γνωρίζει.

Εμείς, από τη μεριά μας, έχουμε πάρει απόφαση να υπερασπιστούμε το χώρο μας. Δηλώνουμε τη βούλησή μας να αντισταθούμε σε οποιαδήποτε προσπάθεια έξωσης του Κοινωνικού Κέντρου της Τσαμαδού 15, είτε από δικαστικούς επιμελητές είτε από άλλες… πραιτωριανές δυνάμεις. Θεωρώντας ότι αυτή η προσπάθεια δεν έχει να κάνει μόνο με τη συγκεκριμένη κατάληψη, αλλά γενικά με την αντιπαράθεση δύο τελείως διαφορετικών αντιλήψεων για την πόλη, τις κοινωνικές χρήσεις των κτιρίων, καθώς και την οργάνωση της καθημερινότητας, καλούμε για τη μέγιστη δυνατή στήριξη από κοινωνικούς, συνδικαλιστικούς και πολιτικούς φορείς που αρνούνται τη βία των κεκλεισμένων θυρών.

Κάτω τα χέρια από τους χώρους αντίστασης και δημιουργίας!

Η κατάληψη της Τσαμαδού 15

Τον τελευταίο καιρό βιώνουμε στα Εξάρχεια συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν ούτε με τα χαρακτηριστικά της γειτονιάς ούτε με τις διαθέσεις των ριζοσπαστικών χώρων που έχουν την περιοχή ως σημείο αναφοράς. Το πνεύμα ελευθερίας που υπάρχει στη γειτονιά για κάποιους έχει γίνει άλλοθι ασυδοσίας. Απρόκλητες επιθέσεις σε κατοίκους, περαστικούς, θαμώνες και μικρά μαγαζιά, κλοπές και επιθέσεις σε μπαρ και καφετέριες διαμορφώνουν μια κατάσταση που από μεμονωμένα περιστατικά τείνει να καταλήξει σε συνηθισμένες πρακτικές. Είναι εγκληματικό να εκδηλώνονται τραμπουκισμοί και νταηλίκια από κάποιους που έχουν βρει στην αυτονομία, ελευθερία και αντίσταση των Εξαρχείων το έδαφος για να εκδηλώνουν τη βία και τον ατομικισμό τους. Οι άνθρωποι που κάποιοι τους βρίζουν ως «μικροαστούς, νοικοκυραίους», έχουν ανοίξει τις πόρτες τους σε κόσμο κυνηγημένο από την αστυνομία, τρώνε κάθε τόσο χημικά μέσα στα σπίτια τους. Πολλοί έχουν περάσει χούντες, πολέμους, κατοχές, διώξεις είτε εδώ, είτε σε άλλη χώρα. Αλλά και τίποτα από τα παραπάνω να μη τους έχει συμβεί, δε νοείται κανείς να δέχεται επίθεση στο δρόμο, στο σπίτι του ή στο μαγαζί του επειδή είπε μια κουβέντα. Read the rest of this entry »